Het verhaal van de kaarten

‘Wat is het verhaal hierbij?’ De vrouw van de winkel laat de vraag even in stilte hangen alsof ze hem wil benadrukken. ‘Dat willen mensen graag weten.’ We staan in Blij van Toen, een geweldige winkel in Rolde waar je allerlei spullen kunt vinden met een eigen verhaal. Zo’n plek waar je… ja, inderdaad… blij van wordt. En ik voel me erg blij. Want de Natuurkaarten uit Drenthe mogen hier in de winkel liggen! Wat hun verhaal is? Ja, dat is ook zo. Natuurlijk zijn mensen daar nieuwsgierig naar. Tijd om na het verschijnen van de set nu het verhaal van de kaarten te delen.

Het eerste contact

Het begon allemaal vier jaar geleden toen ik met onze honden Tugba en Kancho aan het wandelen was op het ’t Ruige Veld in Rolde. Terwijl zij hun neuzen volgden over het heideveld, ging mijn aandacht uit naar één van de bomen daar. De Wegwijzer. Een grote, wijze eik met takken die naar alle kanten reiken. Hij lijkt zijn omgeving te omhelzen. Met deze boom voel ik al lang een diepe verbinding. En dat is wederzijds. Een vriendschap tussen boom en mens. Eerder al deelde ik zijn verhaal.

Nu gaf hij iets anders mee: bijna een visioen. Van kaarten. Natuurgebieden. Foto’s. Oefeningen. Verhalen. Weinig samenhangend nog kwam de informatie binnen. Kaarten? Wat bedoelde hij met kaarten? Het duurde even voordat het helder werd. Geduldig wees de Wegwijzer de weg. En toen gebeurde het: het eerste contact. Een kaartenset van de Drentse natuur! Overal kippenvel. Tranen van ontroering. En een diepgeworteld weten: dit is wat ik nu hoor te doen.

De eerste kaart van 't Ruige Veld

Het avontuur tegemoet

Daar ging ik: op sjouw, zoals je dat in het Drents zegt. Het zijn immers Drentse natuurkaarten. Het avontuur tegemoet met notitieboekje, thermoskan thee en stok. Uitgenodigd door de natuurgebieden. Begeleid door ingevingen. Altijd gedragen door eiken, beuken, dennen en vele andere bomen ter plekke. Vaak vergezeld van buizerds die meevlogen of ergens vanuit de verte riepen. Soms omringd door grazende Schotse Hooglanders of wilde paarden, waarbij ik weinig op mijn gemak iets prevelde als: ‘Ik laat jullie met rust. Jullie mij ook, toch?’ In de volle zon of in de stromende regen. Met onweer of vrieskou. Als het de bedoeling was om op dat moment ergens te wezen, dan was ik er. Deze reis bracht me op plekken waar ik nog nooit van gehoord had – laat staan geweest was – zoals de Duunsche Landen, de Kymmelsberg en Smilder Oosterveld. Zo veel natuurgebieden met een eigen verhaal. Wow! Het voelde als opgaan in een lang bewaard geheim waarvan nu langzaam de sluiers wegvielen. Elke week schonken de natuurgebieden een foto, een oefening en een verhaal. Allemaal cadeautjes!

Lohues-liedjes

Contact maken. Verbinden. Afstemmen. In elk gebied verliep dat weer anders. Soms was het even zoeken wanneer ik vanuit mijn hoofd aanwezig was. De natuur laat zien dat je eigenlijk nooit hoeft te zoeken. Ja misschien als je je sleutels kwijt bent. Voor de rest: stop je met zoeken, dan vindt datgene waar je zo naarstig naar op zoek bent jou vanzelf. Zo vonden de kaarten mij in plaats van andersom. Zittend bij een boom. Starend naar het water. Wandelend met aandacht. Door op dat moment volledig aanwezig te zijn in mijn hele lichaam ontstond er ruimte voor de woordjes, beelden en gevoelens die zich aandienden. Hieruit kwamen de kaarten tevoorschijn als pasgeboren kindjes. Ze vonden hun weg naar mij ook dankzij de muziek van Daniël Lohues. Zijn liedjes lieten de verbinding stromen, zoals water dat met het leven doet. Op teksten, klanken en melodieën liet ik me meevoeren net zolang totdat een kaart was geland. Bij elk gebied dook een ander liedje op. 77 kaarten, 77 Lohues-liedjes. Wonderlijk, toch?

Vlinders

Bij het Oosterbos in Nieuw-Dordrecht gebeurde ook iets wonderlijks. De kaart van dit gebied was er. Tijd voor een cappuccino. In het restaurant van de camping bij het bos begeleidde een vrolijk, blond meisje van een jaar of 9 me naar een tafeltje met één stoel. ‘Deze plek is voor jou. Want je bent in je eentje.’ Al vrij snel pakte ze er een stoel bij. Terwijl ze met een pen op een gele post-it aan het tekenen was, begon ze vrijuit te babbelen. ‘Ik ben heel goed in vlinders tekenen. Kijk!’ Ze schoof de post-it naar me toe. En inderdaad, daar ontstonden overduidelijk vlinders. Twee blauwe. We raakten in gesprek over vlinders, vlinderstruiken en konijnen. Ze sloot het gesprek in stijl af door op te merken dat ze ook heel goed kon dansen. En daar ging ze: zwierend langs het tafeltje op muziek die alleen zij kon horen. Na het afrekenen stapte ze op me af. ‘Alsjeblieft! Voor jou.’ En ze schonk me de post-it met de twee blauwe vlinders, een transparante engelachtige verschijning in het midden en twee keer het woordje ‘love’. Prachtig! Ik vroeg hoe ze heette. ‘Mackenzie’. Dat betekent ‘kind van het vuur’. Vlinders. Een engel. En liefde. Was dit een boodschap? Zo voelde het wel. Iets met transformatie.

Kindje van de aarde

De kaartenset begon vorm te krijgen. En een eigen karakter. Haar kracht nam toe. Evenals haar energie. Geen wonder. Ze bundelt wijsheid van 77 natuurgebieden. Dat is nogal wat. Uiteindelijk kon ik haar zien: de kaartenset als wijze vrouw. Sorry mannen! We leven nu eenmaal met een vrouwelijke planeet. De moeder van al het leven. Moeder Aarde. Dit was haar nieuwe kindje, via mij ter wereld gekomen. Een kindje van de aarde. En laat juist een liedje met deze titel een grafisch vormgever en illustrator op het pad van de kaarten brengen! Ineens kwam het liedje ‘Kind van de aarde’ voorbij van Anouk en Yora, twee zussen uit Assen die een singer-songwriterduo vormen. Dikke hint van het universum! Bleek Yora vormgever te zijn. Zonder nadenken heb ik haar benaderd. Ze had direct verbinding met de kaartenset. Onze samenwerking begon, een mooie ervaring. Yora gaf de kaarten de vorm die ze nu hebben. Met prachtige illustraties die de set levendig en speels maken. Ook in een wijze vrouw schuilt een kindje dat wil spelen.

In harmonie

Na vier jaar is het zover. De kaartenset treedt de wereld tegemoet en deelt de wijsheid van de natuur met mensen die er open voor staan. Ze heeft haar eigen pad. En ik mag met haar meelopen. Want ja, als je eenmaal op sjouw bent geweest, blijf je gaan. Je verbinden met de natuur is een ervaring die een leven lang (en misschien langer) duurt. Zo’n verbinding brengt ons dichter bij leven in harmonie. Dat wisten onze voorouders op deze oude grond al, de Saksen en de volkeren voor hen. De kaartenset brengt je dan ook in contact met hen die ons voorgingen in Drenthe. Hoe mooi is dat? Alles wat was, is er nog. Hoe het nu verdergaat? Geen idee. ’t Ruige Veld in Rolde gaf mee dat de kaarten mijn leven en ook de praktijk veranderen. Transformatie. De vlindertekening van Mackenzie! ‘We zien’t wel – we zien’t wel’, zoals Lohues zingt in ‘Waor gaon we naortoe’.

Zo is dat.

Bestellen?

Voel je dat de Natuurkaarten uit Drenthe op je pad horen? Mooi ja! Zo kun je ze bestellen.